شایع ترین سن میو م

لیومیومها در چه افرادی شیوع بیشتری دارد؟

یک جراح و متخصص زنان با بیان اینکه لیومیومها شایعترین تومورهای توپرلگنی در زنان هستند و در 20 تا 25 درصد زنان در سالهای باروری بهوجود میآیند، گفت: میزان بروز این تومور در زنانی که نمایه تودهبدن در آنها افزایش یافته، زیاد است.

دکتر الهام السادات هاشمیان نایینی در گفتوگو با خبرنگار سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) منطقه دانشگاه علوم پزشکی تهران، با اشاره به اینکه لیومیومهای رحمی که فیبروئید نیز نامیده میشوند تومورهایی خوشخیم با حدود مشخص هستند، گفت: این تومورها از عضلهصاف و هم از ماتریکسخارج سلولی یعنی کلاژن، پروتئوگلیکان و فیبرونکتین تشکیل میشود.

وی گفت: لیومیومها شایعترین تومورهای توپرلگنی در زنان هستند و در 20 تا 25 درصد زنان در سالهای باروری بوجود میآیند. اگرچه نمونههای کلاسیک نشان دهنده این مطلب هستند که استروژن و پروژسترون تخمدانی تنها عوامل مهم رشد و ترانسفورماسیون لیومیومها هستند، اکنون روشن شده است که عوامل رشد و جهشهای سوماتیک ژنهایی مثل HMGI-C نقش مهمی در پاتوژنز این نئوپلاسمها ایفا میکنند.

هاشمیان نایینی با بیان اینکه لیومیومها بسته به محل آنها در رحم، تقسیمبندی میشوند، گفت: میوم زیر سروزی که درست زیر سروز رحم جای میگیرند ممکناست با یک قاعدهباریک یا پهن بهجسم رحم اتصال داشته باشند.

این جراح و متخصص زنان اضافه کرد: لیومیوم داخل جداری بهطور غالب در داخل لایهضخیم میومتر یافت میشوند اما ممکناست سبب تغییر شکل حفرهرحم شده یا باعث نامنظمشدن شکلخارجی رحم شود.

وی در باره نوع دیگر لیومیوم ها گفت: لیومیوم زیرمخاطی، درست زیر مخاط رحم (اندومتر) قرار میگیرند. این لیومیومها نیز ممکناست توسط یک قاعدهباریک یا پهن بهجسم رحم اتصال داشته باشند. البته اغلب لیومیومها به بیشاز یک محل آناتومیک گسترس مییابند.

هاشمیان نایینی خاطرنشان کرد: میزان بروز این تومور در زنانی که نمایه تودهبدن در آنها افزایش یافته است زیاد است، اما خطر بروز آن در کسانی که زایمان کردهاند کمتر است. همچنین استفاده از قرصهای جلوگیری از بارداری خطر بروز این تودهها را کاهش میدهد.

وی با تاکید بر اینکه خونروی غیرطبیعی شایعترین علامت بروز لیومیوم است، گفت: فشار لگنی درصورت بزرگبودن شایعترین علامت است. لیومیومها ممکناست با سایر اختلالات تولید مثل از جمله سقط مکرر، نازایی، زایمان زودرس، قرارگیری نامناسب وضعیت جنینی و مشکلات زایمان همراه باشند.

هاشمیان نایینی تاکید کرد: زنانی که دارای لیومیومهای زیرمخاطی هستند، بیشتر در معرض خونریزی شدید دوران قاعدگی هستند. فشار لگنی که ناشیاز افزایش اندازهرحم یا ناشیاز فشار برخی از انواع میوم بر اعضای مجاور شامل کولون و مثانه است منجر به یبوست و تکررادرار میشود و همچنین فشار میومها بر حالب ممکناست سبب هیدرونفروز شود که یکی از اندیکاسیونهای نادر برای عملجراحی است.

وی گفت: لیومیومها را اغلب میتوان بهآسانی از طریق معاینهدودستی تشخیص داد. در افراد مبتلا به این تومورها رحم بزرگ تر از حد معمول است و به هنگام معاینه پزشک قابلیت تحرک نامنظم پیدا میکند و ممکناست از طریق شکم در بالای سمفینرپوبیس (استخوان لگن) توسط پزشک قابللمس باشد.

این جراح و متخصص زنان، متداولترین روش برای اطمینان از تشخیص این عارضه را سونوگرافی عنوان کرد و گفت: هیستروسالپنگوگرام، سونوهسیتروگرام و هیستروسکوپی در مطب نیز ممکناست اطلاعات مورد نیاز را فراهم کند.

درمان لیومیوم

هاشمیان نایینی گفت: روش درمان اولیه در بیماران مبتلا به لیومیومهای بزرگ یا علامتدار روش جراحی است. هیسترکتومی (برداشتن رحم) رایجترین روش جراحی است و درمان قطعی نیز است.

وی اضافه کرد: در صورتیکه بیمار بخواهد قابلیت باروری خود را حفظ کند، میتوان از روش میومکتومی (برداشتن تومور) استفاده کرد.

این جراح و متخصص زنان گفت: آگونیستهای GnRh یک موقعیت هیپواستروژنیک (کاهش استروژن) یائسگی کاذب را القا میکند چون لیومیومها برای رشد و تکامل خود به استروژن وابسته هستند. القای وضعیت هیپواستروژنیک سبب چروکیده شدن این تومورها و تودهمیومتری میشود.

وی با اشاره به مطالعات انجام شده در این باره گفت: نشان داده شده است که بعداز 3 ماه در درمان باآگونیستGnRh اندازهرحم بهمیزان 40 تا درصد کاهش پیدا میکند و با وجود این بهدنبال قطع مصرف این داروها در مدت 3 تا 6 ماه در اکثر موارد، رشد مجدد لیومیومها رخ میدهد و رحم بهحجم قبلاز درمان برمیگردد. بنابراین استفاده از این داروها بهعنوان درمان پیش جراحی مفید واقع میشود.

هاشمیان نایینی گفت: عوامل آندروژنیک مثل دانازول، آسترنیون و پروژسترون ها نیز برای کنترل میان خونریزی در زنان مبتلا به لیومیوم مورد استفاده قرار گرفته است. باوجود این، این داروها در تمام موارد، باعث کاهش حجم رحم یا فیبروئید نمیشود و تصور میشود مکانیسم عمل آنها القای آتروفی آندومتر است، این عوامل اغلب در کنترل خونریزی شدید مؤثر نیستند.

لینک خبر : خبرگزاری ایسنا

 

دکتر الهام السادات هاشمیان نایینی 2385 بازدید 1396/02/03 2 نظر

دیدگاه کاربران

ساناز 1396/02/20 12:00 صبح
لطف کنید اگر تهران مطب دارید بگویید تا خدمت برسیم
الناز 1396/02/19 12:00 صبح
بسیار عالی بود
;





;

رفتن به بالا

لطفا کمی صبر کنید ...